18 Οκτωβρίου 2015

Ομοιοπαθητικό ιστορικό: τι είναι ;


Τι είναι αυτό; Και τι θα με ρωτήσει; Μα τι θα πώ ; Όλα ; Όλα όλα; Θέλει και τις εξετάσεις μου ;

Μερικές από τις ερωτήσεις που προκύπτουν συχνά όταν αναφέρεται η Ομοιοπαθητική.
Σ ‘ αυτήν την θαυμάσια θεραπευτική μέθοδο κάνουμε λόγο για εξατομίκευση , αξιολόγηση ιδιαίτερων συμπτωμάτων και διαφορετικότητα προσωπικοτήτων
questions-11
Αλλά από που προκύπτουν όλα αυτά ;
Τις περισσότερες φορές περιγράφεται ως μια κουβέντα μεταξύ του Ομοιοπαθητικού  και του πάσχοντα , με σκοπό να καταλάβει ο θεραπευτής τι απασχολεί τον πάσχοντα.Στην συνέχεια θα δoθεί η «όμοια» ουσία σαν ομοιοπαθητικό σκεύασμα για να αρχίσει η λύση του προβλήματος.

Συνοπτικά  το ιστορικό είναι μια , θεωρητικά , απλή κουβέντα.
Δίνοντας μεγαλύτερη προσοχή όμως κάθε άλλο παρά απλή και κουβέντα είναι. Και τι είναι τελικά;
Πηγαίνοντας σε έναν ομοιοπαθητικό έχει κανείς αποφασίσει τι θέλει να επιλύσει.Ένας πόνος στην μέση, μια ωτίτιδα που επιμένει, μια κατάσταση που βασανίζει. Για τον Ομοιοπαθητικό όμως ,δεν αρκεί  αυτό για να λύσει την υπόθεση.
Ο ασθενής θα περιγράψει τα συμπτώματά του ,σε όποιο επίπεδο τον απασχολούν (νους,ψυχή,σώμα)
και θα δώσει την μοναδική προοπτική που έχει για τον κόσμο γύρω του.
Φανταστείτε έναν ζωγράφο με πινέλα και έναν άσπρο καμβά.
Με ζωγράφο τον ασθενή , τα πινέλα τις καταστάσεις που βιώνει και τον άσπρο καμβά ολόκληρη την ύπαρξή του.Ο ολοκληρωμένος πίνακας θα είναι ισοδύναμος με μια θεραπεία.

Ο Ομοιοπαθητικός ακούει αυτά που λέει ο ασθενής με προσοχή, βλέποντας πίσω από αυτά που περιγράφει χωρίς να κατευθύνει, χωρίς να δίνει τον ρυθμό και μόνο αν είναι απαραίτητο ζητά να εμβαθύνει σε ό,τι περιγράφει. Γιατί στην ουσία ,περιγράφεται ολοκληρωμένα η εξατομικευμένη θεώρηση του καθενός . Αυτό με την σειρά του οδηγεί τον θεραπευτή στο ομοιοπαθητικό σκεύασμα που ταιριάζει στον συγκεκριμένο ασθενή την συγκεκριμένη στιγμή.

Απαντώντας στις ερωτήσεις της αρχής.
Ο Ομοιοπαθητικός δεν θα ρωτήσει τίποτα, τίποτα άσχετο με αυτά που κάποιος του λέει.
Ο κάθε ασθενής δίνει το δικό του προσωπικό ιστορικό ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του
και αυτό δεν δύναται να είναι εξ αρχής  προκαθορισμένο.
Ότι και αν πει κανείς ή ότι δεν πει δεν είναι καθόλου άσχετο με την κατάσταση του.


Δεν θεραπεύει το ιστορικό, δεν θεραπεύει ο Ομοιοπαθητικός,
θεραπεύει η αλληλεπίδραση που οδηγεί στη σωστή θεραπεία.